Aktualności

Uwieńczeniem realizowanego w Nysie od czerwca br. projektu SPZR II edycja dla grupy młodszej, były zajęcia kompensacyjno – wyrównawcze dla czterech wychowanków Środowiskowego Hufca Pracy. Spośród 10 beneficjentów, wybrani zostali uczniowie z deficytami edukacyjnymi oraz niską motywacją do podejmowania działań i zaniżoną samooceną.
Zajęcia odbywały się od 02 listopada do 02 grudnia 2009r., po zajęciach lekcyjnych szkolnych. Prowadzone były przez specjalistów zewnętrznych – nauczycieli przedmiotowych, w pełni kompetentnych oraz od lat pracujących z młodzieżą.
W przygotowaniu indywidualnych programów pracy z uczniem opierano się na priorytetach z zakresu poszczególnych przedmiotów, z którymi uczniowie mają problemy. Założenia i treści programowe konstruowano w oparciu o opinie Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej oraz podstawy programowe dla klas I – III gimnazjum. Najważniejszym kryterium, ułatwiającym opracowanie materiału dydaktycznego i adekwatny dobór metod nauczania, było doświadczenie zatrudnionej kadry, świadomość możliwości intelektualnych wybranych uczniów oraz rozumienie przyczyn braków w zakresie wiedzy i umiejętności. Dodatkowym atutem sprzyjającym efektywności nauczania była swobodna atmosfera w formie pracy indywidualnej.
Nie wszystkie postawione cele zostały osiągnięte w równym stopniu, każdy z uczestników miał nieco inne potrzeby, które zostały uwzględnione już w fazie przygotowawczej. Czas przeznaczony na realizację poszczególnych modułów przedmiotowych nie był dla wszystkich jednakowo wystarczający, aby w pełni wyrównać wszystkie nagromadzone zaległości.
Obiegowa opinia o tak zwanych osobach „trudnych” pod względem dydaktycznym i wychowawczym w kontekście przeprowadzonych zajęć kompensacyjnych okazuje się być mitem. Już w początkowej fazie zajęć, kiedy nauczyciele zbudowali odpowiednią relację, opartą na cierpliwości i zrozumieniu potrzeb stwierdzono, że byłaby to optymalna forma pomocy osobom nieradzącym sobie w szkole. Po przełamaniu napięć i pewnego dyskomfortu, spowodowanego pozostaniem sam na sam z nauczycielem, uczestnicy stawali się swobodniejsi, a przede wszystkim aktywniejsi. Zaczynali rozumieć treść poleceń, a widząc efekty swej pracy, odczuwali satysfakcję. Na pewno przyczyniło się to również do większej motywacji w podejmowaniu wszelkiej aktywności. Wyraźnie więc widać wymierne efekty takiej formy pomocy.
Optymalną sytuacją byłoby objęcie wychowanków placówek opiekuńczo - wychowawczych stałą, czy choćby cykliczną formą tego typu zajęć, zwłaszcza, że obligatoryjnie należy im poświęcać więcej uwagi i indywidualizować nie tylko same treści programowe, lecz także dobór metod i form pracy.
Dobrze byłoby, gdyby w projektach stale uwzględniano zajęcia wyrównawczo – kompensacyjne w większej ilości, ponieważ dały one poczucie dobrze wykonanej pracy i zadowolenie, zarówno uczestnikom, jak pracującym z nimi pedagogom.   
Pozostaje nam już tylko wręczyć uczestnikom grupy młodszej dyplomy podsumowujące projekt, na które w pełni sobie zapracowali i życzyć im wielu dalszych sukcesów w nauce.

Artykuł przygotowany został na podstawie spostrzeżeń i opinii prowadzących zajęcia kompensacyjne.